رامتين شهبازى :در دو هفته گذشته اتفاقات خوبى براى سينماى مستند و فيلم كوتاه در كشورمان رقم خورد. برگزارى هفته فرهنگى باغ فردوس و بعد هفته فيلم مستندى كه به همت گروه تحقيقات و مطالعات سينماى مستند در خانه سينما برپا شد اين امكان را پديد آورد تا علاقه مندان به سينماى ناب بتوانند با فيلم هايى از نسل هاى مختلف سينماگران ديدار كنند.
با توجه به وضعيت كنونى فيلم بلند و داستانى كه بيشتر از انديشه تمايل به گيشه دارد اين حركت ها مى تواند به بقاى سينماى انديشمند كمك كند. با اين توجه كه همواره مخاطبان اين سينما محملى را مى جسته اند تا آثار مورد نظرشان را روى پرده به تماشا بنشينند. اين حركت كم و بيش در زمينه سينماى انيميشن هم به همت مركز گسترش سينماى مستند و تجربى در حال انجام است.
نمايش و عرضه سينماى مستند از نيازهاى بدون ترديد در سينماى ايران است. علاوه بر اين كه در سال هاى اخير اين سينما توانسته به تحولاتى اساسى در ساختار و موضوع برسد از سوى ديگر تأثيرى شگرف بر سينماى فيلم بلند گذاشته است.
بسيارى از فيلم هاى بلندى كه توانسته اند با مخاطب ارتباط برقرار كنند و در مجامع سينمايى نيز بدرخشند مستقيم و يا غير مستقيم ازسينماى مستند بهره گرفته اند. اين سينماى داستانگو با استفاده از شيوه هاى روايت مستند ديگر بر اغراق تكيه ندارد و مى كوشد در ايجاد حس لازم براى هر فصل به ساختار هاى مستند نزديك شود.
از سوى ديگر سينماى مستند هم به مدد اكران اين فيلم ها و دادن مجال براى بررسى و تحقيق سينماگران اين رشته هم توانسته است از تكرار سينمايى كلاسيك كه سال ها از عمر آن مى گذرد دور شده و به افق هاى تازه اى دست يابد كه از آن ميان مى توان به پر رنگ شدن نقش كارگردان در فيلم مستند و ورود ژانرهايى همانند طنز به اين سينما اشاره كرد.
اما نكته مهم تر اين است كه گروهى به عنوان گروه مطالعات سينماى مستند به شكل خودجوش شكل گرفته و اعضاى آن از سينماگران و نويسندگان قديمى حوزه سينماى مستند هستند.
اين گروه متشكل از مانى پتگر، محمد تهامى نژاد، شادمهر راستين، روبرت صافاريان، پيروز كلانترى، محمدسعيد محصصى، احمد ميراحسان و فرهاد ورهرام ۱۰ مستند را انتخاب كرده و خود براى نمايش آنها پيشقدم شده اند كه اين اتفاق «خجسته» اى است، به اين دليل كه يك گروه مطالعات سينمايى مهم و تأثير گذار در سينماى ما ايجاد شد و در شكلى ديگر نظرات اين گروه مى تواند همانند مهر استانداردى باشد كه پاى فيلم هاى برگزيده درج مى شود.
حالا مخاطب مى داند كه فيلم هايى كه مى بيند از صافى عده اى متخصص عبور كرده و اگر بنايى بر تحقيق و پژوهش باشد اين فيلم ها مى توانند دستاوردى مناسب باشند. اى كاش اين اتفاق در زمينه فيلم بلند هم روى مى داد و اى كاش با توجه به تازه شدن هيأت مديره خانه سينما اين كار در دستور كار آنان قرار گيرد كه از هرنكته ديگرى واجب تر است.