بالاخره سي دي قاچاق سنتوري درآمد. چه قدر تأسف‌آور است. هم براي سينماي ما و هم براي مسؤولان سينمايي ما. واقعاً بايد با يك اثر بزرگ كه در سينماي ما شايد هر 10 سال يك بار هم به وجود نيايد اين چنين كرد؟ اين است حق داريوش مهرجويي، فيلمسازي كه براي سينماي اين مرز و بوم عمرش را تلف كرده است؟ چه كسي جوابگوست؟

وزارت ارشاد چه جوابي دارد به ما بدهد؟ كه بگويد ما به فيلم مجوز نمايش داده‌ايم‌، اما از نمايش آن جلوگيري كرده‌ايم؟

روي سخن من نه با وزارت ارشاد است و نه مسؤولان آن بل با دست‌اندركاران و زعماي قوم اين سينماست. كساني كه داعيه حمايت از فيلمسازهاي صاحب نام و غير نام ما را دارند و مي‌گويند از آنها پشتيباني مي‌كنند. كجا هستند اين قوم؟ كجاست خانه سينما؟

اتحاديه تهيه‌كنندگان يا انجمن يا هر اسمي كه دارد، در اين‌باره چه كرده است؟ انجمن كارگردانان يا بازيگران و فيلمنامه‌نويسان و از همه مهمتر انجمن منتقدان ما چه قدمي برداشته‌اند؟ جز سكوت و كنار كشيدن كار ديگري انجام داده‌اند؟ چرا بايد نسبت به يكديگر تا اين حد بي‌مهر و بي‌تفاوت باشيم؟ آيا تصور نمي‌كنيد بار بعدي نوبت يكي از شماهاست؟